સુરત નો ડુમસ બીચ ખરબચડી મુર્તીઓથી ઢંકાયેલો હતો, લોકો પરવા કર્યા વિના તેમના પર પગ મૂકતા હતા : ફોટોગ્રાફર પીયુષ બાસુત્કર

Spread the love

સુરત- મિ.રિપોર્ટર, ૧૧મી સપ્ટેમ્બર. 

દેશભરમાં ભારે ધામધૂમથી ગણેશોત્સવ ઉજવાય છે. ગણેશ ચતુર્થી ના દિવસે  ગણેશ ભક્તો પોતાના ઘર અને મંડળ દ્વારા સોસાયટીમાં ગણપતિ દાદા ની મૂર્તિની સ્થાપના કરે છે. દશ દિવસ  આનંદ અને ઉલ્લાસ થી ઉજવાતો તહેવાર અતિમ દિવસે એટલેકે વિસર્જનના દિવસે વધુ પીડાદાયક બની જાય છે. કેમકે વિસર્જનના દિવસે ગણેશ ભક્તો મૂર્તિ નું વિસર્જન નદી, તળાવ અને જળાશયોમાં કરે છે. પરંતુ હવે વડોદરા સહિત કેટલીક જગ્યાએ કુત્રિમ તળાવ બનાવીને તેમાં મૂર્તિઓનું વિસર્જન કરવામાં આવે છે. 

11માં દિવસે  ગણેશ મૂર્તિઓનું વિસર્જન થાય તે પછીના દિવસ થી તમે જયારે  નદી, તળાવ અને જળાશયો તેમજ કુત્રિમ તળાવમાં મૂર્તિઓની હાલત જોશો તો  હૃદય દ્રવી ઉઠશે. વિસર્જન બાદ તો તમે ક્યારેય જોયું છે કે ? તમારી મૂર્તિ નું શું થાય છે ? જે  મૂર્તિ જેની તમે ભગવાન તરીકે દસ દિવસો માટે પૂજા પ્રતિષ્ઠા કરી હતી, તેની હાલત કેવી થાય છે ? એટલું જ નહિ પણ નદી, તળાવ અને જળાશયો તેમજ કુત્રિમ તળાવમાં કેટલી ગંદકી ફેલાય છે.  જો તમે ના જોયું હોય તો અમે તમને આજે બતાવીશું.  

સુરત ના યુવાન ફોટોગ્રાફર પીયુષ બાસુત્કરે ગણપતિ વિસર્જન બાદ સુરતના ડુમસ બીચ ની મુલાકાત લીધી. ત્યાં તે ગણપતિની મૂર્તિઓ ની હાલત જોઈ, તે જાણો તેના જ શબ્દોમાં. પીયુષે Mr.Reporter News સાથે વાતચિતમાં જણાવ્યું કે,  મારે વિસર્જન બાદ બીચ પર ની સ્થિતિ જોવી હતી, એટલે હું ગયો. પણ બીચ પર નું પ્રથમ જ દ્રશ્ય જોઇને હું ચોકી ઉઠ્યો અને મારું હૃદય દ્રવી ઉઠયું. આખો બીચ ખરબચડી મુર્તીઓથી ઢંકાયેલો હતો અને લોકો જે કંઇ પણ જાણ્યા કે તેની પરવા કર્યા વિના તેમના પર પગ મૂકતા હતા.

જેને આપણે ‘શ્રદ્ધા’ કહીએ છીએ? ‘અસ્થા’ કહીયે છીએ? મેં બીચ પર જે પ્રદૂષણ જોયું હતું તે એટલું હતું કે ભાગ્યે જ કોઈ સાદો બીચ જોઈ શક્યો ન હતો. તમામ નિર્માલ્ય અને કચરો ફૂલો અને નારંગી રંગનાં કાપડ અને તમામ પ્રકારના કચરો બીચ પર અને કાંઠે ફેલાયેલો હતો.

 આ તહેવારની દરેકની ચિંતાઓ ફક્ત “મૂર્તિ બુકિંગ” થી “મૂર્તિ નું વિસર્જન ” સુધી મર્યાદિત છે.  વિસર્જનના દિવસે કોઈ સુંદર રીતે બનાવેલી ગણેશ જી ની મૂર્તિની  શુ દશા થાય છે ? તેની કલ્પના કરી છે ખરી ?  ભક્તોની શ્રદ્ધાના કેવા હાલ થાય છે તેની કોઈ કાળજી લેતા નથી. તમારી પોતાની નિષ્કાળજી ના લીધે જ વાતાવરણ અને સ્થળ પ્રદુષિત થાય છે. 

હું એમ નથી કહી રહ્યો કે તહેવારોની ઉજવણી ન થવી જોઈએ. હું એમ કહી રહ્યો છું કે આપણે 2019 માં જીવી રહ્યા છીએ, આમાં થી આવનારી પેઢી સુ શીખશે? શુ બોધ લેશે? શુ પ્રેરણા લેશે? આપણી નૈતિક જવાબદારી છે કે આપણે એકવાર અને બધા માટે રિવાજો માં પરંપરા માં પરિવર્તન લાવીએ. આપણે એવી મુર્તિ બનાવવી જોઈએ જે પ્રકૃતિ અને આપણા દ્વારા તેનો વપરાશ કરી શકાય, તેના અંતમાં નુકસાન કર્યા વિના. આપણે મૂર્તિ ને ખાદ્ય પદાર્થો જેવા કે પ્રસાદ, ચોકલેટ અથવા ફળો દ્વારા બનાવીને શરૂ કરી શકીએ છીએ.  વિસર્જનના દિવસે ગરીબ અને જરૂરિયાતમંદ લોકોમાં વહેંચી શકીએ . પ્રકૃતિ આપણા હાથમાં છે, અને પ્રત્યેક દિવસ વધતા જતા પ્રદૂષણની સાથે, આપણી ફરજ છે કે આપણે આપણી ભાવિ પેઢીઓને આપણા કરતા સારા અથવા ઓછામાં ઓછું પ્રદુષિત વાતાવરણ આપીએ. વાતાવરણને સુરક્ષિત રાખવા માટે આટલું તો કરી જ શકીએ.